Przy każdym kolejnym tomie Asteriksa mam wrażenie, że już lepiej nie będzie. I za każdym razem się mylę. To, ile przygód czeka jeszcze na naszych ulubionych bohaterów jest niesamowite. Przy tomie 27 czułam się tak, jakby nic lepszego już miało się nie wydarzyć. I przybył tom 28...
Ogromny kłopot trapi barda Kakofoniksa – za każdym razem, gdy inicjuje śpiew, w galijskiej wiosce zaczyna padać deszcz! Jego przypadłość okazuje się jednak zbawieniem dla innych. W dalekich Indiach, gdzie panuje susza, jego dar może być nieoceniony i uratować mieszkańców tej krainy od klęski, sprowadzając obfite opady. W przeciwnym razie piękna księżniczka Reszehezada zostanie złożona bogom w ofierze, aby ułagodzić ich gniew. Dzielni Galowie Asteriks i Obeliks w towarzystwie indyjskiego fakira wyruszają na wyprawę, której celem jest uratowanie księżniczki od śmierci, a jej kraju od katastrofy.
Najbardziej w tych wydaniach Asteriksa uwielbiam te dodatkowe strony, które dają nam multum informacji. To, jak powstała cała ta historia, to, skąd wziął się cały zamysł. Te kilkadziesiąt stron sprawia, że późniejsze czytanie komiksu jest jeszcze lepsze. Dodatkowo poczucie humoru wylewa się dosłownie z każdej strony. Mnóstwo gierek słownych, abstrakcyjnych wydarzeń... No i latający dywan. Latający dywan to podstawa.
Uwielbiam ten cykl za jego uniwersalność. Cała akcja dzieje się baaardzo dawno temu, ale postaci wypowiadają się bardzo współcześnie, więc nikt nie będzie miał problemu ze zrozumieniem bohaterów. Zarówno dziecko jak i dorosły odnajdą się tutaj doskonale. I będzie tak już zawsze, bo seria o Asteriksie jest ponadczasowa, klasyczna. Mam nadzieję, że nigdy nie stracą na znaczeniu.
Zajrzyjcie do środka.
Za komiks bardzo dziękuję wydawnictwu!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Co u Ciebie?