Życie z książką: William Maury

marca 02, 2025

[01/2025] ZOMBIACZEK. BEZ SERCA // CAZENOVE, JACQUEMOIRE, WILLIAM MAURY

Nie mogę uwierzyć, że mamy już marzec, a ja dopiero pierwszy raz w tym roku się tutaj pojawiam. Cieszę się jednak, że mogę zacząć kolejny rok tutaj z przytupem, gdyż Zombiaczka uwielbiam z całego serca. Czekałam bardzo na kontynuację i przyznam, że się nie zawiodłam.

Drugi tom pełnej humoru opowieści grozy o nastoletniej poetce Margotce, która dołączyła do grupy nieumarłych pod wodzą Zombiaczka. Życie po życiu zombi biegnie jak zwykle: a to zjedzą ludzi planujących przerobienie cmentarza na parking, a to zaczną eksperymentować z nowym sposobem chowania zmarłych. Wszystko to dokumentuje Margotka. Jednak pewnego dnia serce Zombiaczka zdobywa tajemnicza dziewczyna o niebieskiej skórze... Tak zaczynają się dla bohaterów poważne problemy. Aby sytuacja wróciła do normy, będą musieli sięgnąć po drastyczne środki!

ŹRÓDŁO OPISU

Zdecydowanie nie jest to cykl dla wszystkich. Bywa tam niekiedy dość... ohydnie. Dosadnie. Jak to bywa na cmentarzu pełnym zombie. Mimo to uwielbiam zaglądać do tych bohaterów. Ich nastawienie do życia i nieżycia podbiło moje serce. Trochę grozy, trochę śmiechu, przygody - jest tu wszystko, by oderwać się od kiepskiego dnia i poprawić sobie humor. Koniec końców życie w okolicy Zombiaczka i jego kumpli może wiązać się ze zjedzeniem żywcem. A przecież nie mamy aż tak źle.

Największym plusem tego cyklu są ilustracje. Maury ma to do siebie, że idealnie stworzył wizję żyjących sobie gdzieś tam zombie. Mogłabym nawet w takich uwierzyć. Cieszę się, że trzeci tom jest już w przygotowaniu. Jeśli chodzi o komiksy to jestem naprawdę wybredna, a Zombiaczek spełnia moje oczekiwania w 100%.

Za komiks bardzo dziękuję wydawnictwu Egmont!

Dalej »

września 01, 2024

W tym momencie Zombiaczek ląduje na szczycie mojej listy najlepszych komiksów. Nie spodziewałam się, że będę tak dobrze bawić się przy lekturze historyjek o żywych trupach, krwawych posiłkach i dziewczynie kochającej pisać, ale... popłynęłam. Zdecydowanie to jeden z najbardziej szalonych komiksów, jakie czytałam, ale jest świetnie.

Margotka ma już dość kłótni rodziców i postanawia znaleźć sobie własne miejsce na świecie. Wybiera cmentarz pełen wesołych zombi, którym przewodzi słodki i straszny Zombiaczek! W ich towarzystwie dziewczyna wreszcie czuje się normalnie, a w mrocznej atmosferze znów może pisać wiersze. Ale kiedy przebywa się z żywymi trupami, trzeba być przygotowanym na niebezpieczne i krwawe wydarzenia...

ŹRÓDŁO OPISU

Margotka jest bardzo przyjemną bohaterką i zdecydowanie otwartą na świat. Widać, że autorzy mają dużo dystansu i pozwalają sobie na wiele, ale dzięki temu Zombiaczek rządzi. Nie spodziewałam się, że będzie tu tyle krwi, jedzenia mięsa i że nasze zombie będą tak... zombiakowe. Ten zbiór opowieści z życia-nieżycia na cmentarzu sprawił, że śmiałam się sama do siebie. Chętnie sięgnę po kolejne tomy, a najlepiej to już. Mam nadzieję, że nie będziemy musieli długo czekać na kontynuację.

Niesamowicie podoba mi się kreska ilustratora. Dosłownie idealnie oddał klimat i grozę owego cmentarza. Można się tutaj pośmiać, co mogłoby wydawać się niestosowne, przy tylu zmarłych, ale spróbujcie nie parsknąć czytając zombiakowy przepis na kanapkę...