[365] Królowie przeklęci, tom II - Maurice Druon

września 11, 2015

[365] Królowie przeklęci, tom II - Maurice Druon

Tytuł: Królowie przeklęci

Tytuł oryginału: Les Rois maudits

Autor: Maurice Druon

Tłumaczenie: Adriana Celińska

Seria: Królowie przeklęci

Tom: 2

Data wydania: 09 września 2015

Liczba stron: 608

Wydawnictwo:  Otwarte

Cena na okładce: 49,90

Całkowicie, jak to ja, zakochałam się w tej książce od pierwszego wejrzenia. Wzrokowiec ze mnie i nie ukrywam tego. Kiedy książka jest gruba i w twardej okładce to z pewnością za nią chwycę. Szczególnie w okresie jesiennym ciągnie mnie do takich cegiełek. Można wtedy poczuć w dłoniach ten ciężar, który kojarzy mi się z miłymi wspomnieniami, kominkiem i ciepłem. Królów przeklętych bardzo chciałam przeczytać, a fakt, że drugi tom niedawno wyszedł sprawił, iż zaczęłam właśnie od niego. Pierwszy stoi na razie na półce i cudownie wygląda. Zdaję sobie sprawę z tego, że powinnam zrobić odwrotnie, jednak - jeśli już trochę ze mną jesteście - wiecie, że często zdarza mi się tak zaczynać od tyłu. 

Droga do tronu nigdy nie jest łatwa i usiana różami. Kiedy Ludwik X Kłótliwy nieszczęśliwie wyzionął ducha, z nie do końca z wyłącznie Bożą pomocą, tron Francji okazuje się być pustym. Mężczyzna zostawił po sobie nienarodzone dziecko, które, być może, kiedyś przejmie po ojcu władzę w królestwie. Są jednak ludzie, którzy nie chcą na to zezwolić. Trzech kandydatów staje na starcie. Nikogo jednak nie dziwi, że faworytem jest sprytny i pełen uroku osobistego Filip de Poitiers, brat zmarłego. Sprzyja mu los i teściowa, gotowa zabić każdego, by tylko jej zięć mógł zasiąść na tronie, nawet małe dziecko...

Autor przybliża też nam losy Marii de Carrey. Jest ona szlachcianką, która w tajemnicy wzięła ślub z Lombardem, co zaowocowało ciążą i wygnaniem z rodziny, gdyż nie ma kto potwierdzić, że taka ceremonia się odbyła. Dziewczyna jeszcze nie wie, że jej los już jest przesądzony. Jest ona naiwna, głupiutka i ślepo zakochana.

Również dzieje Kościoła są tutaj przedstawione. Wybór papieża to ważna decyzja, ale niełatwa i pracochłonna. Przyznam, że to, jak został wybrany Jan XXII szczerze mi się podobał. Zapewne nie jest to do końca naturalny wybór, ale sposób był ciekawy.

Dalej »